طلوع
همه دروغ است!
آنچه شاعران از امید و نشاط طراوت صبح می گویند
در قاموس روزهای من
همیشه برهوت در تاریکی محض است...
تا تو طلوع نکرده ای !
آرشید
تو که می آیی ورق می خورد کتاب زمین بی اعتنا به زمان!
عید می شود ...
هفت سین می نشیند به بدرقه ی بهار...
شکوفه می دمد از شاخسار عریان درخت.
اصلا بهشت می شود این برهوت!
با تداعی حال و هوای ترانه طلوع استاد میعن
گلدان دلتنگ
دلتنگ ترم ...
از گلدانی شکسته
که در سر هوای به آغوش کشیدن جنگلی را داشت ...
درست به رنگ چشمان تو !
آرشید