اعجاز بهار
اعجاز رسیدنت را...
با بهت چیدم
از شاخسار روزگار ...
آنگونه که انگار ...
انار را در بهار !
آرشید
نمیدانم تا امروز
فصلها مرا فریب دادند ؟
یا مومن نبودم به باور معجزه ...
هر چه هست مبدا تاریخ من
خورشید را انکار خواهد کرد !
از آن هنگام که ماه نو ...
در نگاه تو درخشید.
جاذبه نگاه تو
خوابزده نه ...
جان سپرده بودم به خواب زمستان !
و رفته از خاطره ی شکوفایی بهار
اگر نیامده بودی
آن تک شکوفه ی نشسته بر شاخسار قلبم
سیبی نمی شد فرو افتاده از جاذبه ی نگاه تو
و امروز از ثمر دانه اش
سیبستانی از شعر نصیب باغستان
آمدی و من فهمیدم
برای رستاخیز
نیازی به مرگ نیست
آرشید
کهکشان جاری امید
فقط شبها نه...
من ستاره های جاری امید
در کهکشان چشمانت را ...
هر روز می شمارم !
آرشید
ضربان نام تو ....
آنچه می خوانی شعر نیست...
هزاران ساعت صدای قلب من است
و ترجمانی از ضربان نام تو...
به زبان واژه ها !
آرشید
سالها عشق تو ایمان من است...